De kwesties van een perfectionist
Onder het mom van ‘baat het niet dan schaadt het niet’, kondig ik hierbij dan de zoveelste versie van Coen.blog() aan. Voor degenen die nog niet zo bekend zijn met mij: in het verleden heb ik het¬†verscheidene¬†keren¬†geprobeerd een weblog structureel bij te houden. Allen zijn jammerlijk gefaald, in het simpele opzicht dat ik al snel na de start de interesse in regelmatig bloggen begon te verliezen. Ze bestaan dus nog wel, en ik hield het in het beste geval ook wel vol om elke week iets te blaten, maar de lol ging er voor mij af. Bottom line: ik ben slecht in dagboeken bijhouden, vooral als ik merk dat het puur voor mezelf is.
Waar dat overigens ook een beetje mee te maken heeft is het feit dat ik, ook op papier, redelijk perfectionistisch ben ingesteld. Ik wil mijn blogposts een vorm van diepgang meegeven, een boodschap proberen over te dragen. Over het algemeen heb ik namelijk een broertje dood aan mensen die bloggen over hun niet boeiende dagelijkse leven. Tuurlijk, hartstikke leuk dat je een zwerver hebt geholpen aan een broodje of je vinger hebt opengehaald aan de kaasschaaf terwijl je je parkiet een dubbele salto hebt aangeleerd, maar ik hoef dat niet per sé te weten. Dus wil ik daar zelf ook niet over schrijven. Betogen, uiteenzettingen en pleidooien is meer mijn ding wat dat betreft. En tja, dat goed onder woorden brengen kost gewoon tijd en levert een drempel op om daaraan te beginnen. Gevolg: uitstelmechanismen treden in werking en van uitstel komt afstel.
Daarom vind ik¬†Twitter¬†ook zo’n geweldig idee. Twitter is een microblog website zoals ze dat zo mooi noemen; per bericht mag je maximaal 140 tekens gebruiken. Meer dan genoeg om even snel aan de wereld te laten weten wat je doet, wat je dwars zit, waar je je op verheugd of waar je blij van wordt. De drempel ligt op die manier erg laag om even wat van je te laten weten, en je bent zowaar toch een beetje aan het bloggen. En wat blijkt dan ook: Twitter weet ik perfect bij te houden en vind dat ook leuk om af en toe eens wat naar toe te gooien. Om beide toch ook een beetje te combineren heb ik ervoor gezorgd dat er een dagelijkse ‘blogpost’ aangemaakt wordt met mijn tweets van die dag en zal er een tweet geplaatst worden wanneer ik iets nieuws blog. Maar natuurlijk niet van mijn dagelijkse twitter samenvatting 
.Waarom ik nu verwacht deze weblog wel langer te kunnen volhouden berusten op een aantal dingen:
-  Vanuit mijn huidige minor, Concepting, is bloggen een manier om kennis en gedachten uit te wisselen tussen medestudenten en een leuke manier om elkaar op de hoogte te houden van ontwikkelingen in je project.
- Door de verweving met twitter zullen mijn blogposts hopelijk door meer mensen gelezen worden, wat voor mij altijd een motivering betekent om door te gaan.
- 3 keer is scheepsrecht
Hoe dan ook, hoop theorie, laten we maar eens gaan kijken of het de praktijk ook evenaart. Voor nu in ieder geval over en uit, we gaan even offline.
