Ik heb ooit een kleine donatie gedaan aan het Fonds Slachtofferhulp bij zo’n actie op straat. Een jaar later vond ik het wel weer prima en wou het stop zetten. Ik kan je vertellen dat dat helemaal niet eens zo makkelijk ging. Ik heb een halve middag aan de lijn moeten zitten voordat iemand deze wijziging in hun systeem kon doorvoeren. Dan denk dat je er vanaf bent, maar niet dus. Ze sturen alleen maar nog meer brieven met acceptgiro’s die smeken om een deel van jouw portemonnee. Ik ben er allang klaar mee, maar ze laten me gewoon niet met rust. Dit doe ik dus nooit meer! Enige respect voor je donateurs is wel het minste wat een instantie als FSH kan geven. Maar nee hoor.. je geeft een vinger.. en ze nemen bijna je hand.

Over de massamedia… ik stoor me daar ook mateloos aan. “Kijk eens hoe zielig deze kindjes in Afrika zijn”. Ze praten je vrijwel een schuldgevoel aan dat jij het zo goed hebt in Nederland. Je bent bijna een schoft als je geen donatie geeft. Dat gaat me gewoon te ver. Daarbij zie ik bij veel goede doelen enkel dingen die ik alleen via de media zie. Ik weet helemaal niet of het werkelijk waar is. Ze spelen inderdaad in op emoties. Ze simuleren een situatie waarvan wij helemaal niet weten of het wel werkelijk zo is. Ze verwijzen naar allerlei zaken om jou maar over te halen om geld te geven. Het is vrijwel een hyperreality wat ze je voorhouden. Nu ik mediafilosofie en mediapsychologie op school krijg vind ik gewoon eng om er bij stil te staan wat er werkelijk gebeurd. De manier hoe ze nu inspelen om op je emoties aan de hand van beelden en informatie die jij alleen maar kent van de schijnwerkelijkheid van de media is gewoon pure emotionele chantage. Van de hele essentie wat er plaats vind, merk jij helemaal niks van. Je denk dat je er iemand aan een jaar schoolboeken helpt, maar dat merk je zelf niet. De hele relatie tussen oorzaak en gevolg kennen wij in dit voorbeeld helemaal niet. We hebben helemaal geen contact met de essentie. We baseren vrijwel alles op een (enigszins aangepaste) simulatie waarvan wij maar aannemen dat het de werkelijk is. Maar zelfs de simulatie kan een simulatie van een simulatie zijn om in te kunnen spelen op jouw gevoelens en emoties. En dit speelt niet enkele af bij de goede doelen, maar vrijwel overal om jou heen.

Nee… ik kijk wel even uit met die goede doelen. Wat ze werkelijk doen is jou een goed gevoel verkopen. Je hebt totaal geen contact met de werkelijkheid. Nu zeg ik niet dat alle goede doelen leugenaars zijn. Enkele wel (Novib heeft daar ook een geschiedenis van), maar enkele ook niet. Ik vind het eng worden van het feit dat we zo gemanipuleerd kunnen worden door wat beelden en woorden om geld van ons te krijgen. We denken door wat geld ergens tegenaan te gooien dat we “goed” zijn voor deze wereld. Dat we in de werkelijkheid dan niet meer “goed” hoeven te zijn. We geven geld aan het Fonds Slachterofferhulp, maar we slaan wel de ambulancepersoneel in elkaar. We kopen vrijwel onze onschuldigheid en goede naam en gevoel. Alles is te koop, ook emoties en gevoelens in deze droommaatschappij waar we in leven. En als een “goed doel” je een schuldgevoel aan praat dat je in het rijke Nederland woont, dan koop je gewoon een goed gevoel bij hun door hun geld te geven. De essentie dat er in Afrika mensen honger lijden is niet eens relevant, want met die essentie heb je helemaal geen contact, dat is maar een vorm waarin ze het gevoel aanbieden (ik ontken nu niet dat het erg is dat er mensen in Afrika honger lijden).

Hoe moet je dan goede doelen steunen? Nou dat is heel simpel… met je daden in de werkelijkheid. Terug naar de essentie. Goed zijn voor elkaar en voor je omgeving. Niet je onschuld en goed gevoel virtueel kopen bij een of andere instantie. Als je je in wilt zetten voor de problemen in Afrika, ga er dan zelf heen en help die mensen. Ja dat is voor een gros van de mensen moeilijk om te realiseren, maar je houd wel contact met de werkelijkheid en je voegt werkelijk waarde toe. Is Afrika te ver? Help dan je oudere buurman met boodschappen doen. Er is een gezegde die luidt “verbeter de wereld, begin bij jezelf”. Ik heb vaak het gevoel dat de maatschappij juist verhard omdat we dat niet meer doen door middel van onze daden…. want ach.. dat goed gevoel dat je de wereld helpt kan je ook kopen bij de goede doelen. Mensen zijn dan met hun daden minder goed voor elkaar. Die indruk heb ik althans wel vaak.

Mocht de Fonds Slachterofferhulp mijn post nog lezen…. Stop aub met het sturen van tig acceptgiro’s terwijl jullie beloofd hebben mij geen post meer te sturen. Dat is geen respect. Ik geef nu toch geen geld. Als ik iemand overreden zie worden door een auto geef ik zelf wel slachtofferhulp en behandel ik de ambulancepersoneel met respect.