Interrail 2009: Ons bin zunig
Ik weet niet of dit soort blogposts de komende dagen net zo rijkelijk zullen vloeien, maar in ieder geval vandaag hebben jullie het geluk dat de eerste dag al gelijk een youthhostel zo genereus is haar internet te delen met de rest, voor nop.
Dag 1 van onze treinreis is geëindigd in Luxemburg. Ondanks dat het een landje is met slechts de helft aan inwoners die Amsterdam kent, is het nu al boeiend hier te zijn. Je ziet al direct waaróm het over het hele land zo dunbezaaid is: berglandschap.
Overal waar je komt, zelfs in de hoofdstad, is het wat wij een beetje met water hebben: het hoort bij het landschap en de bevolking heeft er mee om leren gaan. Elk huis en alle buurtjes zijn zo gebouwd dat ze om de natuur heen kruipen, wat soms ertoe leidt dat geen enkel huis volgens een patroon geplaatst is. Alles lijkt door elkaar te staan, precies zoals het land dat toelaat. Komen wij aan met onze designerwijken…
De reis ernaartoe duurde lang, maar was het het wel waard. We zijn ‘s ochtends 8:45 vertrokken uit Leeuwarden en kwamen om 19:45 aan hier. Dat is dus een goede 11 uur reizen. Dat had korter gekund als we niet als zunige hollanders hadden gehandeld en 4 euro pp meer hadden besteed om via Maastricht te gaan. Maar nee, we wilden zo snel mogelijk het land uit (want: interrail ticket is alleen buiten thuisland geldig), dus kozen we voor Amsterdam – Antwerpen. Wel een beetje om maar minder kosten. En bovendien een leuke toeristische tocht met lokale lijntjes door het belgische en Luxemburgse landschap.
Tot en met donderdag zullen we hier blijven om het centrum eens wat meer te verkennen. Daarna verder afdalen naar het zuiden denken we.
So far so good dus wat betreft de reis. Ondanks de geluiden dat sommige petten de interrail tickets niet zouden herkennen hebben we tot nu toe geen problemen ondervonden. Allemaal bromden ze goedkeurend, soms zelfs bij het zien van het logo 
.
Zoals gezegd, ik beloof niets, maar wanneer mogelijk later meer over alles. Nu eerst tijd voor wat broodnodige slaap!
Jullie hadden ook kunnen liften. Makkelijk en veiliger met z’n tweetjes. Veel plezier.
Ja we kwamen wel lifters tegen in het hostel, ook Nederlanders. een lift krijgen is alleen zo makkelijk nog niet hoor, eerst moet er iemand stoppen, dan moet ie nog maar de goede kant op gaan, en je moet het maar leuk vinden om lange tijd naar vervoer te zoeken…
Treinen zijn fijn =)