Waarom ik wel, niet, wel op stage ga
Het hoort er bij: als student, en dus ook als multimedia specialist in opleiding, komt er een moment dat je door moeder vogel het nest uitgekickt wordt en het moet gaan proberen in de echte (boze?) wereld. Iets minder dramatisch gezegd ga je op stage. In ons geval is dat een half jaar bij een ‘multimedia producerend’ bedrijf meedraaien en daar natuurlijk ontiegelijk veel leren van de praktijk. Nou, dat laatste zal nu wel lukken bij mij, maar het daadwerkelijk op stage gaan was ik een beetje wispelturig in.
Mensen die mij op twitter volgen hebben een gedeelte van de hele soap meegekregen. Ik had al lang het plan om rond deze periode op stage te gaan, maar zoals een goed student het zich betaamt, beginnen we dat weer veuls te laat te regelen. Ik had nog zo voorgenomen daar geen haastklus van te maken, maar het werd (en is) het wel een beetje.
Fast forward
Eindeloos geëmmer over hoe ik bij mijn stagedoelen kwam en waar ik allemaal ben geweest zal ik jullie besparen. Ik ben in ieder geval op heel wat verschillende plekken geweest, door het hele land, al hadden de meeste bedrijven toch wel een voorkeur om zich in de Randstad te bevinden. Uiteindelijk bleven er twee belangrijke spelers over, CoolPolitics en Woedend! De één vond ik helemaal te gek vanwege mijn passie voor het organiseren van evenementen, en de ander vanwege mijn interesse in programmeren en dingen bouwen.
Uiteindelijk heeft CP gezegd mij geen passende plek te kunnen bieden vanwege mijn doelen; multimedia met evenementen combineren in de breedste zin van het woord. Zij zochten naar een event manager, en konden mijn wensen niet goed inpassen. Hoewel mij dat weinig kon schelen, een halfjaar lang doen waar ik helemaal in op kan gaan vond ik belangrijker, voelde ik ook dat ik de keuze moest respecteren. Ik had mij nou eenmaal geprofileerd als een multimedia man die dat wilde combineren met evenementen.
Woedend was een ander verhaal. Na het intake gesprek werd vrijwel direct duidelijk dat ze me wel zagen zitten. Ietwat verbouwereerd vond ik dat toch ook wel erg bemoedigend. Ik had echter nog een hele dag voor me met nog een aantal gesprekken met andere bedrijven. Ik zou het zo snel mogelijk laten weten wat ik mijn keuze was.
Weinig keus
Ondanks de vele bedrijven die ik heb bezocht bleef er uiteindelijk maar één kandidaat over die wel met mij in zee wilde: Woedend! Je zou zeggen dat er dan niet veel meer te kiezen valt: neem die plek! Toch lag het niet zo makkelijk. Althans, zo vond ik. Om alles te laten slagen zou ik een slaapplek in of rond Amsterdam moeten regelen. En omdat ik niet mijn recent verworven appartementje wilde opgeven zou ook daar iemand op moeten gaan ‘passen’. Dat terwijl het al halverwege januari was, stage zou over minder dan twee weken officieel beginnen. Was het dan wel zo’n goed idee? Ik was allerminst zeker van opties die mij met een gerust hart op stage zouden laten lopen; ik had geen slaapadres of kamer rond Amsterdam, de opties voor mijn ‘oppas’ waren op z’n best vaag te noemen… Ik ervoer in die periode ook veel stress vanwege ziekte, eindassessments en de voorbereidingen voor het komend halfjaar. Door al die drukte leek het me beter dat ik dat hele gedoe met stage maar even zou laten rusten. Ik wil immers wel goed op stage, en niet gaan omdat het er nou eenmaal bij hoort en ‘nu toch wel eens zou moeten’.
Goede keuze?
En zo geschiedde: ik mailde, na lang beraad met mezelf, Bas, de man bij Woedend, dat ik het deze periode niet meer mogelijk achtte op stage te gaan. Grote last van de schouders, zou je zeggen. Voor even was dat ook wel zo. Nu ik het in september opnieuw zou gaan proberen, gaf dat mij tijd en ruimte om een half jaar aan eigen competenties te werken. Misschien wat freelance werk verrichten om het wegvallen van het Learning Centre baantje op te vangen. Het leek wel goed uit te komen eigenlijk. Even eigen baas, even de vrijheid proeven die andere bekenden van mij al schijnbaar voor jaren zo uithielden.
Toch begon het te knagen. Uiteraard hoorde ik om mij heen blije verhalen van mensen die ‘klaar waren’ en ‘niet konden wachten’ om te beginnen bij geweldig bedrijf X en übercool bureau Y. Dat maakte mij nog niet zo veel uit, al deed het wel wat met me. Het is een beetje als niet mee kunnen met de havo 5 reis omdat je cijfers niet hoog genoeg zijn; iedereen heeft het erover, en jij moet lijdzaam toekijken omdat je nog niet mag. Maar goed, ik had mijn eigen geweldige halfjaar voor me.
In de dagen na de beslissing maakte ik mee dat de ene mogelijkheid na de andere zich aandiende. Persoon 1 had interesse in mijn stulp, persoon 2 bood slaapplekken aan rond Amsterdam voor als het echt niet anders kon. Ineens was op stage gaan heel wat bereikbaarder. Hmm, jammer dat ik net heb afgezegd, dacht ik. Ach, als het nu kan, kom ik daar in september ook wel uit, dacht ik. Hoewel het me sterk aan het denken heeft gezet, ging het met mijn komende half jaar inrichten ook niet slecht; diverse freelance opdrachten zaten in de pijpleiding, ik bemoeide me weer levendig tegen allerlei evenementen als 8 Uur Overwerken, en genoot er van weer eens tot 10 uur in me nest te kunnen liggen.
Nee, wat uiteindelijk de doorslag heeft gegeven, is het plan wat ik opstelde voor ‘mijn halfjaar’. Wat ik maar al te vaak zag was dat mensen zonder doelen voor ogen maar wat aan liepen te kloten, en in feite daarmee niet goed gebruik maakten van hun vrijheid. Ik wilde dat voorkomen door wel helder te krijgen voor mezelf wat ik dan wél ging doen de komende tijd. Wilde mijn opleiding ook wel graag weten trouwens. Maar tijdens het opstellen van dat plan realiseerde ik mij meer en meer dat de doelen vrijwel allemaal in een omgeving als bij Woedend behaald kunnen worden. “Hmm, misschien had ik toch geen nee moeten zeggen tegen deze stage”, zei ik letterlijk hardop.
De spanning die op dat moment heerste tot aan afgelopen maandag was intens. Gelukkig was Bas helder in zijn antwoord: ik was nog steeds welkom! En zo kon ik toch nog via een omweggetje weer op de snelweg terecht komen, na een verkeerde afslag.
Verslaglegging
Het komend half jaar (wat al heel snel zal starten, dingen gaan nu in sneltreinvaart worden geregeld) zal ondergetekende dus bij Woedend werken. De werkzaamheden zullen bestaan uit webapplicaties programmeren met behulp van Flash AS3, PHP, MySQL en wellicht ook nog wat vormgeef werk met HTML en CSS. Wat de precieze taken daarnaast zullen zijn is mij nog wat onduidelijk. Ik zou ook graag betrokken willen zijn bij conceptontwikkeling en grafische/functionele ontwerpen willen maken. Ik heb er wel vertrouwen in dat we daar uit kunnen komen.
Om de drukte die dat genereert en mijn behoefte aan een uitlaatklep te combineren ben ik van plan via video blogs mijn bevindingen te vertellen. Verwacht dus binnenkort meer en meer video blogs op kwestievan.nl. Dit om de simpele reden dat vloggen voor mij natuurlijker en sneller is dan typen, en je daarbij ook kunt zien wat het emotioneel en fysiek met me doet 
. Even een kort praatje voor de webcam over hoe de dag is verlopen zal voor mij ook aanlokkelijker zijn dan alles te verwoorden.
Op termijn zit ik te denken aan een soort Mr B. concept: een video blog platform voor (cmd) stagiaires die door de centralisatie een breder publiek genieten (voor mij zeker een drijfveer om te bloggen; weten dat mijn mening gelezen wordt) van hun boodschappen. Video’s kunnen in een serie episodes per persoon bekeken worden of gesorteerd op datum van plaatsing en er kan uiteraard op gereageerd worden. Misschien wordt dit wel een van de mash-ups die ik buiten of binnen mijn stage in elkaar sleutel. Wat denken jullie, zouden stagiairs er iets voor voelen om hun mening te delen via video blogs met elkaar en iedereen die maar wil volgen? Mij lijkt het erg leuk, maar misschien moeten we maar gewoon zien hoe het ontvangen wordt.
Bedankt!
We zijn er nog niet, maar mijn oproepen om een kamer te vinden in of rond Amsterdam hebben zijn vruchten afgeworpen. Er staan een aantal bezichtigingen gepland de komende dagen, en dat heb ik te danken aan de vele mensen die met mij meedenken en doen. Ontzettend bedankt, iedereen die mee heeft geholpen!
Hoe dan ook, ik heb er ontzettend veel zin in, en zal mijn best doen geregeld aan jullie te laten weten wat ik er allemaal van vind en daar meemaak. Want het is niet niks om ineens even alles de boel te laten en een half jaar in Amsterdam te gaan leven, werken en leren!
Coen erg veel succes bij Woedend!, gave gasten daarzo! Cool dat ik ook nog gelinkt wordt!
B
Hey Coen!
Succes met je stage daar in Amsterdam. Tof en ook wel dapper dat je er voor gekozen hebt. zoals je zegt laat je wel het een en ander achter in Leeuwarden. Toen ik stage ging lopen heb ik niet zon grote stap kunnen/durven maken. Uiteindelijk ook te haastig ergens terecht gekomen waar ik niet echt op mijn plek was, maar wel veel geleerd over mijn eigen zijn. Dus achteraf wel waardevol gebleken.
Hopelijk bevalt het daar goed en laat ons maar weten hoe het verder gaat.
/ Jeroen